środa, 30 marca 2016

Porcelana Wedgwood. 90-te urodziny królowej Elzbiety II

  Dziewięćdziesiąte urodziny Królowej

Elżbiety II

Her Majesty the Quenn

Talerz który prezentuję pochodzi z manufaktury Wegdwood'a. A będzie dla mnie dzisiaj pretekstem do napisania postu z okazji 90-tych urodzin królowej Elżbiety II, która w tym roku obchodzi także 63 rocznicę wstąpienia na tron.
Czy wiecie, że monarchini ma własną stronę internetową? Tutaj. Z tej strony można nawet napisać do królowej :)
Można tu znaleźć nagrania wideo, fotografie, skany archiwalnych dokumentów, takich jak choćby dzienniki Królowej Wiktorii.

wtorek, 15 marca 2016

Coś dla dzieci / Royal Dulton Bunnykins


Porcelana dla dzieci


Epoka wiktoriańska to czas wielu sprzeczności, rewolucji przemysłowej rozwoju klasy średniej. Dzieci z biednych rodzin pracowały często długie godziny w niebezpiecznych miejscach i za niskie wynagrodzenie.
Dzieci z domów klasy średniej i wyższej nie spędzały czasu z rodzicamii rzadko ich widywały, zajmowały się nimi opiekunki. Bony zajmowały się nimi i wychowywały.
Dzieci były edukowane między innymi jak zachować się przy stole.
 
Wiele angielskich wytwórni wytwarzało naczynia specjalnie dla dzieci, ozdabiano je najczęściej techniką transferu. Ozdabiane były scenkami z bajek, książek. Były tez motta religijne, każda okazja, również ta przy stole, była odpowiednia do nauki i kształcenia umysłu dziecka.

Royal Dulton Bunnykins





Linia porcelany Royal Dulton ozdobiona jest grafiką autorstwa Mary B. Bailey, która była córką C. Bailey'a, dyrektora generalnego DOULTON ok. 1930 roku. Mary B. Bailey nie była profesjonalnym ilustratorem, ale zakonnicą na Lateranie.
Wprowadzony w 1934 roku Bunnykins  przedstawiał Pana i Panią Bunnykins i inne króliki ubrane w ludzkie ubrania na tle wiejskiej scenerii. Transfer drukowano na białej porcelanie. Lubiła ja królowa Elżbieta i jej dzieci.

Produkowana jest do dzisiaj w wielu ciekawych wersjach:



Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/57711005@N07/7146595615/">Muzik Hounds</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/57711005@N07/7000556864/">Muzik Hounds</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>

      


poniedziałek, 7 marca 2016

Porcelana Staffordshire / Turkey and Transferware

Indyk ze Staffordshire


Mam talerz. Z indykiem. Po co komu talerze z indykiem?
Talerze z indykiem służą głównie do podawania na nim indyka w Dniu Święta Dziękczynienia:) Święto jest także nazywane "Dniem Indyka", ponieważ  obowiązkowym posiłkiem na obiedzie musi być właśnie pieczony indyk.
Mnie posłużyły do wielkiego obżarstwa. Czego i Wam życzę. 


Rowland & Marsellus Co. was an enterprising American firm that imported British-produced plates under their own company name between 1893 and 1938.


Kiedy w Ameryce rosła klasa średnia, łaknęła z tej okazji serwisów obiadowych wykonanych specjalnie dla tego szczególnego święta. Angielscy garncarze myślący o zysku szybko zareagowali na te potrzeby i stworzyli serie przepięknych wyrobów transferowych przedstawiających te przemiłe ptaki:)
Wyroby transferowe przedstawiające indyki był w produkcji od ponad 100 lat i są popularne do dzisiaj. Talerze i półmiski z indykami są bardzo poszukiwane przez kolekcjonerów. W rzeczywistości jest wielu kolekcjonerów wyrobów transferowych, którzy zbierają tylko wzory z indykami.

środa, 2 marca 2016

Kwiaty na Dzień Kobiet / English Ironstone Tableware


Dzień Kobiet

English Ironstone Tableware
Z okazji Dnia Kobiet mam dla wszystkich moich czytelniczek te wyjątkowe kwiaty. Zakwitły one na angielskim fajansie English Ironstone Tableware.

Dzisiaj kilka słów o królowej Wiktorii, bo to ciekawa dla nas kobiet postać, natomiast najbardziej interesuje mnie kwestia postrzegania kobiet w czasach jej współczesnych, sama wszak była kobietą i rządziła imperium.

Wiktoria urodziła się w 1819 roku. Jej rodzicami była księżniczka Wiktoria Sachsen-Coburg-Saalfeld oraz Edward August Hanowerski, książę Kentu. Jej pierwszym językiem był niemiecki, ponieważ w nim komunikowała się z matką, ojciec zmarł gdy miała 8 miesięcy.
W 1835 r. w wieku 15 lat Wiktoria poznała księcia Alberta z Saksonii-Coburga-Gothy (1819–1861), Niemca. Jego ojciec i jej matka byli rodzeństwem, poślubiła więc swego ciotecznego brata. Bardzo go pokochała, choć epoka raczej miłości nie sprzyjała, w tym czasie małżeństwa były aranżowane. W 1838r. w wieku 18 lat Wiktoria została królową Wielkiej Brytanii. Z mężem tworzyli szczęśliwe małżeństwo. Albert i Wiktoria mieli razem czterech synów i pięć córek.

Któlowa  z rodziną       Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14762588741/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14766725395/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
W 1861 r. zmarł Albert a jego śmierć załamała królową, która pogrążyła się w prawie permanentnej żałobie. Przez resztę życia ubierała się na czarno. Zmarła w 1901 r. w wieku 81 lat. Zgodnie ze swoim życzeniem została pochowana w białej sukni i ślubnym welonie.

Królowa Wiktoria / Franz Winterhalter

Bardziej od królowej Wiktorii interesuje mnie dzisiaj postrzeganie kobiet w czasach jej współczesnych, sama była kobietą i rządziła imperium. A jednak za czasów jej panowania kobiety były całkowicie zależne od małżonka i jego decyzji. Nawet jeśli kobieta posiadała swój majątek, nie mogła nim sama dysponować, bez zgody męża. Nawet prawo w tej kwestii uwzględniało ten podział, gdyż wydany w 1810 roku kodeks karny przewidywał o wiele surowsze kary dla kobiet niż dla mężczyzn za to samo przestępstwo.
Od 1804 r. obowiązywał kodeks Napoleona, który przyznawał prawa publiczne i prywatne (także prawo własności) wyłącznie mężczyznom. Za główną podstawę istnienia rodziny uznawał władzę męża. To on powinien zapewnić żonie opiekę, żona musiała być posłuszna mężowi, zostało to nawet zawarte w formule przysięgi małżeńskiej.Według kodeksu, miejsce żony było tam gdzie mieszkał mąż, żona musiała mieć obywatelstwo takie jak mąż. Ponieważ kobieta była uznawana za istotę nierozumną, nie mogła sama rozporządzać swoim majątkiem. Wszystkie jej wydatki były uzależnione od zgody męża i szczegółowo z nim konsultowane. Nawet w wypadku zawarcia intercyzy inaczej postanawiającej, żona nie może dysponować majątkiem samodzielnie. Bez zgody męża nie mogła stawać w sądzie ani podejmować działań prawnych. Zakazane zostało dochodzenie ojcostwa i występowanie o alimenty.
Wyraziście wyeksponowano ten wątek braku praw do samostanowienia i dysponowania własnym majątkiem w serialu Downtown Abbey. Tłem serialu jest bowiem I wojna światowa i walka o zrównanie praw kobiet.
W całej Europie w XIX wieku prawo cywilne wiązało wolność, równość i prawo własności z płcią męską. Uznawano, iż to mężczyzna jest głową rodziny, gdyż kobieta jest słaba, nierozumna a jej natura zbyt zmysłowa. Poglądy te według ówczesnych mężczyzn były naturalne, a wszelkie walki kobiet o swoje prawa, uznawano za kaprys i fanaberie i ucinano wszelkie dyskusje na ten temat stwierdzeniem, iż takiego postępowania wobec kobiet wymaga tradycja.
Ciało kobiety, powierzchowność, zewnętrzność, uroda, wygląd i ubiór – stanowiły kwestie niezwykle ważne.  Ciało a w konsekwencji i umysłowość były dyscyplinowane przez obowiązującą modę oraz etykietę narzucającą  obowiązują ideał kobiecości.

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14579053469/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
Piękno miało wówczas stanowić jedno z głównych powołań kobiety.
„Kobieta, która nie zwraca uwagi na swój wygląd, nie może liczyć na to, że zachowa podziw swojego męża. W tym względzie mężczyzna lubi być oszukiwany i ma rację. Czymże jest życie, czym jest miłość bez złudzeń?”.


Suknie królowej Wiktorii/ Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/jennieb/6882487160/">jen-the-librarian</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/">CC BY-NC-SA</a>
 Kobiety angielskie i amerykańskie żyjące w społeczeństwach wiktoriańskich od najwcześniejszych lat swojego życia dowiadywały się każdego dnia, w jaki sposób mają się zaprezentować, jak im wyglądać wolno, a jaki wygląd wywoła społeczną dezaprobatę; jakie ciało stanie się obiektem zachwytu mężczyzn, a jakie uznane zostanie za „niestosowne”. Kobieta wiktoriańska miała być piękna i podporządkowana.
Damy z epoki wiktoriańskiej              Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/lovelornpoets/6496381641/">lovelornpoets</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/">CC BY</a>

Pełne prawa wyborcze kobiety w Anglii uzyskały dopiero w 1928, w Polsce w 1918r. Co zdumiewające w Szwajcarii dopiero w 1971r.
Chyba mamy szczęście, że trafiłyśmy na "łaskawe stulecie":) Życzę Wam, aby każdy dzień był miły, ale ten w sposób najszczególniejszy.

Kto chce odwiedzić wiktoriańskie miasteczko w Anglii i powrócić do 1910 to zapraszam tutaj
lub tutaj do Shropshire.