Przejdź do głównej zawartości

Kwiaty na Dzień Kobiet / English Ironstone Tableware


Dzień Kobiet

English Ironstone Tableware
Z okazji Dnia Kobiet mam dla wszystkich moich czytelniczek te wyjątkowe kwiaty. Zakwitły one na angielskim fajansie English Ironstone Tableware.

Dzisiaj kilka słów o królowej Wiktorii, bo to ciekawa dla nas kobiet postać, natomiast najbardziej interesuje mnie kwestia postrzegania kobiet w czasach jej współczesnych, sama wszak była kobietą i rządziła imperium.

Wiktoria urodziła się w 1819 roku. Jej rodzicami była księżniczka Wiktoria Sachsen-Coburg-Saalfeld oraz Edward August Hanowerski, książę Kentu. Jej pierwszym językiem był niemiecki, ponieważ w nim komunikowała się z matką, ojciec zmarł gdy miała 8 miesięcy.
W 1835 r. w wieku 15 lat Wiktoria poznała księcia Alberta z Saksonii-Coburga-Gothy (1819–1861), Niemca. Jego ojciec i jej matka byli rodzeństwem, poślubiła więc swego ciotecznego brata. Bardzo go pokochała, choć epoka raczej miłości nie sprzyjała, w tym czasie małżeństwa były aranżowane. W 1838r. w wieku 18 lat Wiktoria została królową Wielkiej Brytanii. Z mężem tworzyli szczęśliwe małżeństwo. Albert i Wiktoria mieli razem czterech synów i pięć córek.

Któlowa  z rodziną       Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14762588741/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14766725395/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
W 1861 r. zmarł Albert a jego śmierć załamała królową, która pogrążyła się w prawie permanentnej żałobie. Przez resztę życia ubierała się na czarno. Zmarła w 1901 r. w wieku 81 lat. Zgodnie ze swoim życzeniem została pochowana w białej sukni i ślubnym welonie.

Królowa Wiktoria / Franz Winterhalter

Bardziej od królowej Wiktorii interesuje mnie dzisiaj postrzeganie kobiet w czasach jej współczesnych, sama była kobietą i rządziła imperium. A jednak za czasów jej panowania kobiety były całkowicie zależne od małżonka i jego decyzji. Nawet jeśli kobieta posiadała swój majątek, nie mogła nim sama dysponować, bez zgody męża. Nawet prawo w tej kwestii uwzględniało ten podział, gdyż wydany w 1810 roku kodeks karny przewidywał o wiele surowsze kary dla kobiet niż dla mężczyzn za to samo przestępstwo.
Od 1804 r. obowiązywał kodeks Napoleona, który przyznawał prawa publiczne i prywatne (także prawo własności) wyłącznie mężczyznom. Za główną podstawę istnienia rodziny uznawał władzę męża. To on powinien zapewnić żonie opiekę, żona musiała być posłuszna mężowi, zostało to nawet zawarte w formule przysięgi małżeńskiej.Według kodeksu, miejsce żony było tam gdzie mieszkał mąż, żona musiała mieć obywatelstwo takie jak mąż. Ponieważ kobieta była uznawana za istotę nierozumną, nie mogła sama rozporządzać swoim majątkiem. Wszystkie jej wydatki były uzależnione od zgody męża i szczegółowo z nim konsultowane. Nawet w wypadku zawarcia intercyzy inaczej postanawiającej, żona nie może dysponować majątkiem samodzielnie. Bez zgody męża nie mogła stawać w sądzie ani podejmować działań prawnych. Zakazane zostało dochodzenie ojcostwa i występowanie o alimenty.
Wyraziście wyeksponowano ten wątek braku praw do samostanowienia i dysponowania własnym majątkiem w serialu Downtown Abbey. Tłem serialu jest bowiem I wojna światowa i walka o zrównanie praw kobiet.
W całej Europie w XIX wieku prawo cywilne wiązało wolność, równość i prawo własności z płcią męską. Uznawano, iż to mężczyzna jest głową rodziny, gdyż kobieta jest słaba, nierozumna a jej natura zbyt zmysłowa. Poglądy te według ówczesnych mężczyzn były naturalne, a wszelkie walki kobiet o swoje prawa, uznawano za kaprys i fanaberie i ucinano wszelkie dyskusje na ten temat stwierdzeniem, iż takiego postępowania wobec kobiet wymaga tradycja.
Ciało kobiety, powierzchowność, zewnętrzność, uroda, wygląd i ubiór – stanowiły kwestie niezwykle ważne.  Ciało a w konsekwencji i umysłowość były dyscyplinowane przez obowiązującą modę oraz etykietę narzucającą  obowiązują ideał kobiecości.

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/internetarchivebookimages/14579053469/">Internet Archive Book Images</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://flickr.com/commons/usage/">No known copyright restrictions</a>
Piękno miało wówczas stanowić jedno z głównych powołań kobiety.
„Kobieta, która nie zwraca uwagi na swój wygląd, nie może liczyć na to, że zachowa podziw swojego męża. W tym względzie mężczyzna lubi być oszukiwany i ma rację. Czymże jest życie, czym jest miłość bez złudzeń?”.


Suknie królowej Wiktorii/ Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/jennieb/6882487160/">jen-the-librarian</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc-sa/2.0/">CC BY-NC-SA</a>
 Kobiety angielskie i amerykańskie żyjące w społeczeństwach wiktoriańskich od najwcześniejszych lat swojego życia dowiadywały się każdego dnia, w jaki sposób mają się zaprezentować, jak im wyglądać wolno, a jaki wygląd wywoła społeczną dezaprobatę; jakie ciało stanie się obiektem zachwytu mężczyzn, a jakie uznane zostanie za „niestosowne”. Kobieta wiktoriańska miała być piękna i podporządkowana.
Damy z epoki wiktoriańskiej              Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/lovelornpoets/6496381641/">lovelornpoets</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by/2.0/">CC BY</a>

Pełne prawa wyborcze kobiety w Anglii uzyskały dopiero w 1928, w Polsce w 1918r. Co zdumiewające w Szwajcarii dopiero w 1971r.
Chyba mamy szczęście, że trafiłyśmy na "łaskawe stulecie":) Życzę Wam, aby każdy dzień był miły, ale ten w sposób najszczególniejszy.

Kto chce odwiedzić wiktoriańskie miasteczko w Anglii i powrócić do 1910 to zapraszam tutaj
lub tutaj do Shropshire.





Komentarze

  1. Kolejny piękny egzemplarz z Twojej kolekcji!!!
    Masz rację - mamy szczęście, że trafiłyśmy na łaskawe stulecie...
    Pozdrawiam serdecznie :)

    OdpowiedzUsuń
  2. Ja jestem przypadkowym zbieraczem porcelany angielskiej, Ty jesteś prawdziwym Koneserem. Uwielbiam historie, które nam prezentujesz :-) Pozdrawiam ciepło :-)

    OdpowiedzUsuń
  3. Cóż za historia:-) i tak było? O jak dobrze że żyjemy tu i teraz :) dziękuję za kwiaty:-) pozdrawiam wiosennie.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Udanego weekendu, Agatko. Pozdrawiam:)

      Usuń
  4. Pozdrawiam :)))) Bardzo lubię Twoje posty :)))

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I wzajemnie Agatko,dziękuję i pozdrawiam.

      Usuń
  5. Piękny post, piękna porcelana. Bardzo lubię do Ciebie zaglądać. Pozdrawiam i życzę dobrej nocki, a jutro dużo, dużo słoneczka.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. Dziękuję serdecznie i życzę pięknej pogody na weekend

      Usuń
  6. Dominika, piękna porcelana i ciekawy wpis - jak zwykle :)
    Myślę, że czasami nie doceniamy czasów w jakich przyszło nam żyć. Nie chodzi już nawet o prawa kobiet (co jest oczywiście bardzo ważne), ani o wojny, ale chociażby o elektryczność. Pamiętam jak w jednym z pierwszych odcinków Dawnton Abbey Lord Grantham stwierdził w rozmowie z Violet, że co prawda pozwolił zainstalować oświetlenie elektryczne w salonie, ale w kuchni - nie widzi takiej potrzeby ;) O, losie!
    Pozdrawiam serdecznie!

    OdpowiedzUsuń
  7. Piękna porcelana - dziękuję za miłe życzenia , również życzę wszystkiego dobrego i pozdrawiam serdecznie

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Porcelana Bavaria

Porcelana Bavaria

Czytam właśnie książkę Edwarda Rudzkiego "Europejska porcelana osiemnastowieczna". Rozdział Wytwórnie w mniejszych państwach niemieckichdaje obraz tego, dlaczego w Bawarii działały tak liczne manufaktury a później wytwórnie porcelany.  " Osiemnastowieczne Niemcy składały się z dwóch mocarstw: austriackiej monarchii Habsburgów oraz Prus, kilku państw średnich rozmiarów i wielkiej ilości księstw małych. Według popularnej anegdoty niektórzy władcy musieli uważać, aby w czasie spacerów nie przekroczyć nieopatrznie granicy. Książąt tych często cechowała pycha zupełnie nieproporcjonalna do rozmiaru posiadanego terytorium. Już Fryderyk II żartował, że każdy z nich na wzór Ludwika XV chciał "mieć swoje metresy, swój Wersal i swoje wojsko". Można to uzupełnić dodając, że każdy chciał mieć także własną wytwórnie porcelany, gdyż jak to sformułował jeden z książąt - Karol Eugeniusz wirtemberski - porcelana stała się niezbędnym warunkiem blasku i wspaniałoś…

Giesche. Serwis z historią Opatówka w tle.

Ten serwis ma prawie 90 letnią historię i myli się ktoś, kto myśli, że rzeczy nie mówią.
Opowiadają historie nieprawdopodobne, nasze, ojczyste, historyczne, są świadectwami minionych czasów i ludzi. Rodzin i epok. To cud, że przetrwał, bo historia obeszła się bardzo tragicznie z moją rodziną
Ludzie nie przetrwali, rzeczy pozostały, choć też blisko im było do zagłady, ponieważ ich właściciele byli wysiedlani, uciekali przed niebezpieczeństwem, rzeczy były ostatnimi, o które się troszczyli.
Dostałam go niedawno od mojej chrzestnej. A ona miała go po mamie - Helenie.
Helena w dniu wybuchu wojny była młodą mężatką. Na świecie było już dwoje dzieci: Tereska [moja chrzestna] i synek Leszek. Mąż Heleny Zygmunt Gadzinowski był sekretarzem gminy Lisków, tej, w której proboszczem był słynny ksiądz Bliziński.

Sweter na drutach szary reglan piórkowy bezszwowy

Po kilku dekadach przerwy wracam do drutów. Nie wiem czy na długo, bo z czasem i cierpliwością zawsze na bakier. Ale tyle inspiracji w necie, że mnie "ruszyło". No i sklepów internetowych z wełnami różnej maści, w pięknym gatunku nie brakuje. Zresztą same zobaczcie, chyba następna kupię tutaj i będzie to malabrigo.
Wiec wyruszyłam w wirtualną podróż w poszukiwaniu inspiracji i podziwiałam wiecznie modne arany i cała masę innych ciekawych wzorów.
Same zobaczcie: