Przejdź do głównej zawartości

Porcelana carów. Katarzyna II. Dining with the Tsars



Duży splendor nadawało porcelanie goszczenie na stołach najznamienitszych władców.
Natknęłam się ostatnio na wątek Katarzyny II, której Fryderyk II Pruski zaproponował rozbiór Rzeczypospolitej pomiędzy Prusy, Rosję i Austrię, a ona potrzebowała Prus jako sojusznika.
Caryca pozostawiła po sobie wspaniałą kolekcję dzieł sztuki w tym i porcelanę.
Porcelanę produkowano pod koniec XVIII wieku już w większości europejskich krajów.








Dla Katarzyny II powstało wiele serwisów, między innym w duńskiej manufakturze w Kopenhadze najwspanialsze dzieło tej wytwórni - serwis Flora Danica.

Pracę nad nim rozpoczęto w 1790 roku. Dekoracje malował Johann Kristian Bayer. Serwis został ukończony w 1802 roku, ale Katarzyna już nie żyła (zm. w 1796), więc serwisu nie wysłano i pozostał w Danii. Wytwórnia Royal Copenhagen istnieje do dziś.





Książę Frederick VI zamówił zestaw tego wspaniałego ręcznie malowanego serwisu dla Katarzyny w 1790. Serwis zdobią ilustracje roślin, pochodzące z encyklopedii Flora Danica (duńska flora). I wtedy i dzisiaj wzory nanoszone są przez znakomitych artystów, po trwającym latami treningu ich umiejętności malarskich. Serwis można skompletować na aukcjach, średnia cena za np. talerz to 400 dol.






W Polsce także powstał serwis dla Katarzyny II. W najstarszej polskiej manufakturze - w Korcu na zamówienie gubernatora Tutołmina. Został ozdobiony miniaturowymi portretami władczyni. Cesarzowej serwis bardzo się spodobał i nagrodziła dyrektora manufaktury Franciszka Mezera złotą tabakierką ze swoją podobizną.
Manufaktura w Korcu (na Wołyniu) została założona w 1783 roku przez Józefa Klemensa Czartoryskiego. Fabryka zatrudniała do 1.000 robotników a jej wyroby, cieszące się dużym popytem, dochodziły do 20.000 sztuk miesięcznie. Jednak drugi rozbiór Polski w 1793 roku bardzo pogorszył sytuację manufaktury, ponieważ Korzec został przyłączony do Rosji. W 1796 roku wybuchł tragiczny w skutkach pożar i trzeba było czekać do 1800 roku na wznowienie produkcji, która trwała do 1832 do zamknięcia fabryki. Po powstaniu listopadowym została zamknięta.


Flora danica




Oczywiście caryca wspierała porcelanowe manufaktury w Rosji. Dzięki jej opiece manufaktura petersburska korzystała z dotacji rządowych. Przy wytwórni założono specjalną szkołę malarską. Zakupy cesarzowej czasami wystawiano na widok publiczny. Od 1779 r. kierownictwo działu modelarni sprawował sprowadzony z Sevres Antoine Rachette. Najsłynniejszym malarzem był Andriej Czerny.

Panowanie Katarzyny było także okresem rozwoju manufaktury w Wierbiłkach pod Twerem, założonej w 1766 r. przez Anglika Francisa Gardnera. Wyroby tej wytwórni początkowo naśladowały wyroby niemieckie, później przybrały już cechy lokalne.

Na zamówienie Katarzyny w latach 1777-83 wyprodukowano tam cztery słynne serwisy "orderowe".

Porcelanę na zamówienie carycy wyprodukowane także w Sevres. W 1792 roku zapłacono ostatnią ratę za 700 sztuk Cameo service. Ta wpłata zdołała odwrócić ogłoszenie upadłości fabryki, która dzięki temu mogła dostarczać porcelanę aż do rewolucji w 1789r. Ponad 160 sztuk zostało skradzionych z Serwisu Cameo podczas wielkiego pożaru w Pałacu Zimowym w 1837 roku.




Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/16274855382/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://hollywoodthing.com/">Source</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>


Zdjęcia pochodzą z wystawy Dining with the Tsars. Fragile beauty from the Hermitage , jaka odbyła się w Amsterdamie od września 2014 do marca 2015 z udziałem wypożyczonych z Ermitażu w Petersburgu 1400 eksponatów.
Wystawa ukazała czarujący wdzięk bankietów carów i kulturę bankietową, która osiągnęła swoje apogeum za panowania (1762-1796) Katarzyny Wielkiej, królowej świąt, kiedy to setki potraw było podawanych podczas jednego bankietu, a uczestniczyły w nich czasami tysiące osób.


Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/16116472760/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://smallkitchenblog.com/">Small Kitchen</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>



Wystawa obrazowała cesarskie zwyczaje gastronomiczne w kulturze, w której bankiety z 300 dań nie były wyjątkiem. Deser był kulminacyjnym posiłku, oczywiście pokazem bogactwa gospodarza i jego wyrafinowanego smaku. Bogato zdobione przysmaki serwowane były z wyjątkową pomysłowością.


Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/26484323631/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/15653218634/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://interiordesignhunt.com/">DesignHunt</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>




To Katarzyna właśnie w pięciu pałacach nad brzegiem Newy urządziła galerię sztuk- Ermitaż. W 1766 caryca Katarzyna II poprosiła francuskiego filozofa Denisa Diderota by w jej imieniu kupował obrazy z kolekcji francuskich. W ten sposób do Sankt Petersburga trafiły płótna Poussina, Watteau, Rembrandta, Rubensa, Rafaela, Tycjana i wielu innych znakomitych malarzy. 5 lutego. W 1852 Mikołaj I udostępnił zbiory publiczności i w tym celu zbudował ostatni pałac zespołu zwany Nowym Ermitażem. Po rewolucji październikowej na własność państwa przeszły i znalazły się w Ermitażu największe kolekcje prywatne: hrabiego Aleksandra Strogonowa, księcia Grigorija Potiomkina, księcia Mikołaja Jusupowa i braci Morozowów.(...) za: Wikpedia.


Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/16277968306/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://diylovin.com">DIYlovin</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>

Ach te bale, plotki, skandale...... 
A oto menu:

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/16197362415/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>
 I jeszcze tylko trzeba zadbać o strój:

Photo credit: <a href="https://www.flickr.com/photos/18378305@N00/16171536756/">Canadian Pacific</a> via <a href="http://foter.com/">Foter.com</a> / <a href="http://creativecommons.org/licenses/by-nc/2.0/">CC BY-NC</a>

Caryca organizowała kulinarne bachanalia a ich tematyka kręciła się wokół oryginalnych pomysłów, które odwoływały się do wszystkich zmysłów.

W 1770 roku na przykład odbył się bankiet tematyczny "Four Seasons" na cześć Henryka Hohenzollerna, który przebywał w Pałacu Zimowym w Petersburgu. Przygotowano dwanaście stołów, każdy poświęcony jednemu z miesięcy w roku i ozdobiony misternie malowanymi symbolami. Powietrze było wypełnione "naturalnymi" zapachami a potrawy odzwierciedlały różne pory roku. Gościom podano francuskie, hiszpańskie, niemieckie i węgierskie wina, różne rodzaje wódki i ogromne ilości szampana. Wzdłuż ściany ustawiono "kaskady" z porcelany.
Podczas bankietu orkiestra odegrała utwór składający się z czterech części - wiosna, lato, jesień i zima . Po obiedzie był czas na gry w karty, koło fortuny, żywe obrazy, sztuki i inne przedstawienia.
Polecam książkę o Katarzynie, której autorką jest pani Ewa Stachniak.
 
 
Ciekawy blog wpisujący się w tematykę tego posta.
 

Link do Ermitażu w Petersburgu, warto:) 

 

 

 

Komentarze

  1. Coś niewiarygodnego :))) Te galerie porcelany robią piorunujące wrażenie. :))))
    Pozdrawiam

    OdpowiedzUsuń
  2. Kiedy czytam Twoje posty, mam wrażenie, że jestem w innym, baśniowym świecie. Serdeczności ślę :-) Ania

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. I o to mi chodzi. Aby miłośników historii i porcelany przenieść na chwilę do innego, bajkowego świata:) pozdrawiam serdecznie

      Usuń
  3. Los zatacza koło i dzięki temu dziś, za Twoim pośrednictwem, możemy oglądać te perełki :)

    OdpowiedzUsuń
  4. Piękna i ekskluzywna. Kiedyś robione rzeczy miały prawdziwy kunszt. Były jak dzieła sztuki. Nie to co dzisiejsza masówka.

    OdpowiedzUsuń
  5. Tak, umiała czerpać z życia pełnymi garściami :-) Piękne dzieła sztuki, wyobrażam sobie że kosztują fortunę. Bardzo interesujący post :-)

    OdpowiedzUsuń
  6. Ha, na takiej porcelanie to tylko orgie żarciowe! Carska dekadencja!!!;-) Naoglądałam się u Ciebie i zaraz polazłam czytać co wtedy na takim eksluzywie porcelanowym jadano.

    OdpowiedzUsuń
    Odpowiedzi
    1. wiesz, że ja też? próbowałam znaleźć coś z tego menu,ale jeszcze nie natrafiłam, ale wyszperam i uzupełnię to menu:)))

      Usuń
  7. Jak ja lubię tutaj bywać. Tyle można się od Ciebie dowiedzieć. Pozdrawiam:):):):)

    OdpowiedzUsuń
  8. Imponujące stoły, imponująca zastawa, caryca nie mogła żyć skromnie, zastanawia mnie dwoistość tej postaci, przyjązniła się z filozofami, a jednocześnie dławiła wszelkie przejawy walki o wolność. Ale jadała w pięknym anturażu.:)

    OdpowiedzUsuń
  9. Ależ to są ciekawe informacje. Przepiękne zdjęcia. Postać Carycy, tak jak innych wielkich władców zawsze wzbudzają mieszane uczucia - dla jednych są postaciami pozytywnymi i w tym samym czasie ciemiężąc innych, są postaciami negatywnymi. Dla nas oczywiście ze względu na historię Katarzyna nigdy nie będzie postrzegana jako 'wielka', a jej osiągnięcia, czy zainteresowania na różnych polach przyćmiewać będzie fakt dokonania rozbiorów. I nawet, jeżeli ktoś inny był ich pomysłodawcą, to i tak ona pozostanie niechlubnym ich symbolem. A z drugiej strony, skoro była tak silną władczynią, to w zasadzie powinno być dla nas oczywiste, że musiała być wykształcona, uzdolniona i kreatywna. Elżbieta I była 'modnisią' i wymyślała modę, a też raczej kojarzymy ją z królową, która wygrywała wojny, a nie z artystką. Szkoda, że tak mało w sumie wiemy o normalnym życiu tych 'wielkich', tym przyjemniej czyta się Twój post. Super :) Pozdrawiam Margot

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

Porcelana Bavaria

Porcelana Bavaria

Czytam właśnie książkę Edwarda Rudzkiego "Europejska porcelana osiemnastowieczna". Rozdział Wytwórnie w mniejszych państwach niemieckichdaje obraz tego, dlaczego w Bawarii działały tak liczne manufaktury a później wytwórnie porcelany.  " Osiemnastowieczne Niemcy składały się z dwóch mocarstw: austriackiej monarchii Habsburgów oraz Prus, kilku państw średnich rozmiarów i wielkiej ilości księstw małych. Według popularnej anegdoty niektórzy władcy musieli uważać, aby w czasie spacerów nie przekroczyć nieopatrznie granicy. Książąt tych często cechowała pycha zupełnie nieproporcjonalna do rozmiaru posiadanego terytorium. Już Fryderyk II żartował, że każdy z nich na wzór Ludwika XV chciał "mieć swoje metresy, swój Wersal i swoje wojsko". Można to uzupełnić dodając, że każdy chciał mieć także własną wytwórnie porcelany, gdyż jak to sformułował jeden z książąt - Karol Eugeniusz wirtemberski - porcelana stała się niezbędnym warunkiem blasku i wspaniałoś…

Giesche. Serwis z historią Opatówka w tle.

Ten serwis ma prawie 90 letnią historię i myli się ktoś, kto myśli, że rzeczy nie mówią.
Opowiadają historie nieprawdopodobne, nasze, ojczyste, historyczne, są świadectwami minionych czasów i ludzi. Rodzin i epok. To cud, że przetrwał, bo historia obeszła się bardzo tragicznie z moją rodziną
Ludzie nie przetrwali, rzeczy pozostały, choć też blisko im było do zagłady, ponieważ ich właściciele byli wysiedlani, uciekali przed niebezpieczeństwem, rzeczy były ostatnimi, o które się troszczyli.
Dostałam go niedawno od mojej chrzestnej. A ona miała go po mamie - Helenie.
Helena w dniu wybuchu wojny była młodą mężatką. Na świecie było już dwoje dzieci: Tereska [moja chrzestna] i synek Leszek. Mąż Heleny Zygmunt Gadzinowski był sekretarzem gminy Lisków, tej, w której proboszczem był słynny ksiądz Bliziński.

Sweter na drutach szary reglan piórkowy bezszwowy

Po kilku dekadach przerwy wracam do drutów. Nie wiem czy na długo, bo z czasem i cierpliwością zawsze na bakier. Ale tyle inspiracji w necie, że mnie "ruszyło". No i sklepów internetowych z wełnami różnej maści, w pięknym gatunku nie brakuje. Zresztą same zobaczcie, chyba następna kupię tutaj i będzie to malabrigo.
Wiec wyruszyłam w wirtualną podróż w poszukiwaniu inspiracji i podziwiałam wiecznie modne arany i cała masę innych ciekawych wzorów.
Same zobaczcie: